December 12, 2025 • 34 mins
Op 22 november 2025 kwam Marloes met haar geleidehond een wolf tegen. Niet in het bos, maar op het terrein van Bartiméus in Ermelo, dat toevallig vlak naast haar huis ligt. In deze aflevering vertelt Marloes over haar ervaring en gevoelens. Ook hoor je reacties van de burgemeester van Ermelo, de faunabeheerder, de provincie Gelderland, de geleidehondenschool en de themagroep Geleidehonden van de Oogvereniging.
Word vriend den luister meteen verder!
Daarnaast kreeg Ferry bij de gemeente Ermelo voor het eerst de gelegenheid om een opgezette wolf te voelen. Hij deelt deze ervaring.
De komende week verschijnen er nog twee afleveringen in deze serie, waarin we in gesprek gaan met de gemeente, de provincie en experts om te ontdekken hoe groot het veiligheidsrisico is, wat de gevolgen zijn, maar vooral welke mogelijke oplossingen er zijn. Wil je nu alvast vooruit luisteren? Word dan vriend van FERRY.FM! Kijk op ferry.fm/vriend
Geleidewolf wordt gepresenteerd door Ferry Molenaar en Sandra Groeneveld, en is een productie van FERRY.FM. Heb je vragen of wil je in contact komen? Stuur dan een e-mail naar info@geleidewolf.nl
Word vriend den luister meteen verder!
Daarnaast kreeg Ferry bij de gemeente Ermelo voor het eerst de gelegenheid om een opgezette wolf te voelen. Hij deelt deze ervaring.
De komende week verschijnen er nog twee afleveringen in deze serie, waarin we in gesprek gaan met de gemeente, de provincie en experts om te ontdekken hoe groot het veiligheidsrisico is, wat de gevolgen zijn, maar vooral welke mogelijke oplossingen er zijn. Wil je nu alvast vooruit luisteren? Word dan vriend van FERRY.FM! Kijk op ferry.fm/vriend
Geleidewolf wordt gepresenteerd door Ferry Molenaar en Sandra Groeneveld, en is een productie van FERRY.FM. Heb je vragen of wil je in contact komen? Stuur dan een e-mail naar info@geleidewolf.nl
Mark as Played
Transcript
Episode Transcript
Available transcripts are automatically generated. Complete accuracy is not guaranteed.
Speaker 2 (00:03):
Waar we het vandaag niet over gaan hebben. Zullen we
daar eens mee beginnen
Speaker 3 (00:07):
Ja, is goed.
Speaker 2 (00:09):
Bram
Speaker 3 (00:10):
Ja, dat is voor een andere keer
Speaker 2 (00:13):
Of misschien wel niet meer.
Speaker 3 (00:15):
Dat kan ook. Maar dan moeten we toch op z'n
minst wel vermelden... dat we het nooit meer over hem
gaan hebben
Speaker 2 (00:19):
Waar we het vandaag wel over gaan hebben... is eigenlijk
de reden waarom we deze podcast... in moment 1 zijn begonnen.
En dat is alles te maken met geleidehonden en wolven.
Want wat nou... als jij... met je grijdehond een wolf tegenkomt.
Hoe zou jij je voelen, denk je
Speaker 3 (00:37):
Ja, ik denk dat ik niet blij word. Maar ja,
dat is natuurlijk net wat je zegt. Precies de reden
waarom dit zijn begonnen. Het moment dat ik in het
bos liep... en de dag daarna las dat daar een
wolf heeft gelopen... terwijl ik daar met onze honden aan
het wandelen was
Speaker 2 (00:53):
Ik vroeg Marloes ook hoe ze zich erbij voelde... en
zij zei het volgende...
Speaker 5 (00:59):
Het was ontzettend eng. Heel erg eng. En op dat
moment voelde ik me heel erg kwetsbaar. En misschien niet
zozeer dat ik het loodje zou leggen... maar wel dat
mijn hond het loodje zou leggen. En ik me vervolgens
(01:20):
getraumatiseerd verder moet. Maar ja... Qua enge momenten ben ik
wat gepokt en gemazeld in het leven. Maar dit was
wel een van de engste momenten
Speaker 2 (01:37):
Wat doet dit met jou als je dit hoort
Speaker 3 (01:39):
Ja, ik kreeg er wel een beetje kippenvel van toen
ik het de eerste keer hoorde. Ja. Dat je denkt, ja...
Het is gewoon afschuwelijk.
Speaker 2 (01:49):
Ja. Dit verhaal begon bij mij eigenlijk twee weken geleden.
Vandaag op de dag af. Ehm... Ik kreeg een appje
van Marloes. En die schreef, ik heb een ontmoeting gehad
met de Wolf. Misschien iets voor jullie podcast. En ik
had meteen zoiets, ik denk ja, dit is misschien wel
(02:10):
iets voor onze podcast. Maar hoe, wat, waar ben ik
mee te gaan bellen? Toen kreeg ik een verhaal te horen.
Toen dacht ik, what the fuck is hier gebeurd? En
toen ben ik, dat is nogmaals twee weken geleden, ben
ik begonnen aan een zoektocht die zoveel informatie heeft opgeleverd.
En dat is wat we in deze en de komende
twee afleveringen met je gaan delen. Want ik denk dat
(02:32):
we eindelijk iets in beweging hebben gekregen. Dat hopen we
ook echt. Zeker. We gaan praten met heel veel verschillende
mensen in deze drie afleveringen. In de eerste plaats dus Marloes,
die dit heeft meegemaakt. Zo meteen hoor je het hele verhaal.
Verder ga je horen de burgemeester van Ermelo, Hans van Dalen.
(02:52):
Een faunabeheerder. Kees Barneveld ga je horen. Jij bent vooral
langs geweest bij de provincie Gelderland. Zijn we al een
keertje eerder geweest. En tegen geweest in jouw geval bij
gedeporteerde Harald Soet. Ik kreeg bezoek van geleidehonden instructeur Pieter
Jan Blok... van de stichting Desi en geleidehonden. Dat is
de hondenschool waar Marloes haar hond vandaan heeft... En we
(03:15):
spraken met Carolien Dankaerts van de themagroep Geleidehonden van de Oogvereniging.
We hebben ze het hemd van het lijf gevraagd. En
je gaat hun reacties op deze situatie en op alle
vragen die wij daarna hadden horen in deze en de
komende twee afleveringen. En wie weet wat dat allemaal nog
meer losmaakt en wat voor info er boven water komt.
(03:37):
En ik heb een kans gehad waarvan ik weet dat
jij stiekem een beetje jaloers op bent
Speaker 3 (03:42):
Ja.
Speaker 2 (03:43):
Ik heb een wolf gevoeld.
Speaker 3 (03:44):
Hij mocht een wolf voelen. En eigenlijk was het plan
dat ik dat ook nog ging doen. Ja, tot dus
het vervelende... Nee hoor. Agenda technische
Speaker 2 (03:54):
dingetjes. Dat Agenda
Speaker 3 (03:54):
technische dingetje kwam. Dat Deerzoet echt alleen nog maar op
diezelfde donderdagochtend beschikbaar was. Omdat hij deze week in het
buitenland zat. Dus toen ging mijn reis niet naar Ermelo. Nee.
Maar naar Arnhem.
Speaker 2 (04:08):
Ik heb hem dus wel gevoeld. Zometeen ga ik je
meer vertellen over mijn ervaring. Voordat we beginnen wil ik
heel graag nog één ding kwijt. En dat is dat
ik hier twee weken mee aan het werk geweest ben.
Twee weken waarin ik andere dingen had kunnen doen. Ik
heb het met plezier gedaan. Ik heb ontzettend veel ontdekt.
Heel veel leuke mensen ontmoet. Maar als je deze zoektocht
(04:29):
naar antwoorden wil helpen. Steun ons dan met een donatie.
Word vriend of koop één van onze fantastische hoodies. In
alle kleuren van de regenboog. Mag ook. Precies. Dat kan
via geleidewolf.nl slash winkel. Ben je er klaar voor?
Speaker 6 (04:46):
Door Sandra Groeneveld en Ferry Molenaar is dit Geleidewolf.
Speaker 2 (05:14):
Welkom bij deze speciale aflevering van Geleidewolf, waarbij we gaan
luisteren naar het verhaal van Marloes. Zij is zeer slechtziend
en kwam met haar geleidehond een wolf tegen. Maar voordat
we naar dat verhaal gaan luisteren, dacht ik het is
misschien boeiend om even een stukje beeldvorming te doen.
Speaker 3 (05:31):
Ik
Speaker 2 (05:32):
zei het net al even, ik heb een opgezette wolf
gevoeld
En ik heb mijn eerste reactie vastgelegd. En ik dacht voordat...
Ik je die ga laten horen. Vind ik het fijn
om even wat achtergrond. Infocontext. Aan je mee te geven.
Deze wolf staat. In Ermelo. Op het gemeentehuis. Het huis
(05:53):
van Ermelo. En daar hebben ze een kamer. Voor het college.
Daar vergadert dus het college. En dan hebben ze aan.
Alle kanten van die ruimte, of in ieder geval een
aantal kanten, hebben ze ramen. Je kan naar buiten kijken,
naar de tuin. Je kan ook naar binnen kijken. En
naar binnen, dan bedoel ik dat je kan kijken naar
(06:15):
de ruimte... waar jij als gewone inwoner van Ermelo langs
kan komen... om je identiteitskaart of paspoort of rijbewijs op
te halen. Dus dan kijk je, als je daar bent,
kijk je die collegekamer in. En dan zie je... Een
opgezette wolf. Kan je gewoon naar kijken. Ik stond niet
(06:37):
aan die kant van de ruit. Ik stond in de collegekamer.
En ik kon dus even voelen aan deze wolf. En
dat ging ongeveer
Speaker 7 (06:48):
zo. Eén meter voor je is die
Speaker 2 (06:50):
Staat die op de
Speaker 7 (06:50):
grond of hoe
Speaker 2 (06:51):
staat die? Hij staat op de grond.
Speaker 7 (06:52):
Iets voorover met je handschap. Iets naar voren. Daar. Dat
is zijn middenlijf.
Speaker 2 (06:56):
Rechts is zijn kop. Oh, hij kijkt naar buiten. Ja, precies. Oké,
dit zijn nog wel serieuze puntoren. Dit bevestigt eigenlijk een
beetje wat ik in mijn hoofd had. Qua hoe hij voelt,
zou het je hond kunnen zijn. Ik had hem wat
ranker verwacht
denk ik. Maar het voelt echt als hond. En dan
(07:20):
denk ik, ja, dan ben ik ook een soort van...
Dan denk ik, ja, dan ben ik niet onder de indruk.
Want ergens voelt het heel vertrouwd of zo.
Speaker 5 (07:26):
Ja,
Speaker 2 (07:26):
dat snap
Speaker 7 (07:29):
ik wel.
Speaker 2 (07:31):
En... Dan voelt het ook niet zo imposant of zo. Ja,
dat is het enige waar je echt denkt... Oh ja,
met de stand van de oren en de brede kop.
En dan denk ik, nee, dit is geen... Dit is
geen hond. Dit is echt, echt... Wolf. Het klinkt heel stom.
(07:51):
Ik had verwacht dat het meer zou
Speaker 7 (07:53):
doen
Speaker 2 (07:56):
Het deed dus niet zoveel met me. Ik heb er
heel erg naar uitgekeken. Gedacht van, oh, dan ga ik
een wolf voelen. En dan heb ik daar een bepaald
idee bij. Was niet zo
Speaker 3 (08:07):
Nee
Speaker 2 (08:10):
Ik stond daarnaast. Het beest had lang haar. Dunne vacht.
Zat in zijn zomervacht. En het had mijn hond kunnen zijn.
Zo voelde het.
Speaker 3 (08:18):
Ja. En de oren waren toch meer puntig dan je
Speaker 2 (08:23):
ook had verwacht, denk ik. Het hadden de oren van
jouw hond kunnen zijn. Ja, precies. Ze waren wel iets groter.
Een
Speaker 3 (08:30):
ginger heeft al van die grote oren
Speaker 2 (08:31):
Ja, deze waren breder. Ze waren net zo lang, maar breder,
denk ik. En dan sta je daar dus naast. En...
Kees Barneveld, die je later in deze aflevering nog gaat horen,
die stond er ook bij. En die zegt op een
gegeven moment heel rustig tegen mij. Die zegt, ja, dit beest, GW3425M,
(08:53):
heeft 55 schapen gedood. En waarschijnlijk nog meer, maar er is
iets misgegaan met het DNA-onderzoek. Dus we weten het niet.
Het zouden er ook wel 90 kunnen zijn. Het kunnen er 110 zijn.
Ze weten het niet. En dan sta je naast het beest.
Ik had mijn hand op zijn rug liggen en ik denk, jij?
Zoveel schapen. Dit kan niet. Het voelde heel onwerkelijk.
Speaker 3 (09:16):
Dat
Speaker 2 (09:17):
snap ik. Ik weet niet zo goed hoe ik dat
moet uitleggen. Ik had een groot monster verwacht. Maar dat
was niet zo. En dat was
Speaker 3 (09:28):
het niet.
Speaker 2 (09:29):
Nee. En eerlijk, ik stond daarnaast mezelf af te vragen.
Wat zou ik doen als ik zo'n beest had tegengekomen?
En ik kon eigenlijk maar met één ding antwoorden. Ik
denk niet eens dat ik het door zou hebben
Speaker 3 (09:45):
Nee.
Speaker 2 (09:45):
Qua grootte en zo is het eigenlijk gewoon een hond
Speaker 3 (09:50):
Ja, behalve dat er geen baasje naast loopt.
Speaker 2 (09:55):
Heb jij nou... Is er iets anders aan jouw beeld
bijvoorbeeld nu
Speaker 3 (10:00):
Nee. Ik heb altijd het gevoel gehad dat mijn Jones
wel in de buurt zou komen. Dat
Speaker 2 (10:06):
was jouw vorige glijdoet
Speaker 3 (10:09):
En dat...
Speaker 2 (10:11):
Ja, die heb ik dan nooit goed gezien. Anders had
ik het kunnen zeggen.
Speaker 3 (10:14):
Ja, maar als ik jouw beschrijving zo hoor, dan denk
ik dat Jones in zijn zomervacht wel enigszins in de
buurt komt van die wolf. Ik heb wel begrepen dat
die wolf echt enorme poten had. En dat, ja, Jones
had ook grote poten. Ja,
Speaker 2 (10:31):
en een korter staart had deze. Ja. Wij kunnen lang
nadenken over wat wij zouden doen... als we zo'n wolf
tegen zouden komen. Iemand die zo'n wolf dus echt is tegengekomen...
zonder het daadwerkelijk goed in alle details te kunnen zien...
maar genoeg te zien om zeker te weten dat het
een wolf was... dat is Marloes. Marloes is 49 jaar. Is
(10:53):
zeer slecht zien. Ziet met de ene oog nog 1%.
Andere oog nog 3%. Genoeg om schimmen en contouren te
kunnen zien... En daarnaast is zij doof. Zij heeft het
syndroom van Usher. Maar door implantaten kan zij... behoorlijk goed horen.
95% van de spraak... spraakherkenning. En sinds ze de implantaten heeft...
(11:13):
kan ze ook andere geluiden waarnemen. Zoals vogels, sleutels. Dus
ze is zich... best wel bewust van het geluid... om
zich heen. En daardoor kan zij ook... goed praten. Je
hoort aan de manier... waarop ze praat wel dat ze...
slechter hoort, maar... Nou, voor iemand die
Speaker 3 (11:33):
slechthorend is, praat ze
Speaker 2 (11:34):
echt heel goed. Ja, zeker. Echt heel goed. Ik ben
bij haar langs geweest... en zij heeft een hele leuke geleidehond...
waar ze straks zelf iets over gaat vertellen. Hartstikke leuk dier.
Kwam echt voor de kriebels en de aandacht. En ik
had lol. En zij, Marloes dus... heeft een hele toepasselijke... achternaam.
(11:56):
Ze heet namelijk...
Speaker 5 (11:58):
Schaap. Marloes Schaap. En ja, die grap is natuurlijk al
vele malen gemaakt. Ik moet extra oppassen voor de wolf.
Samen met mijn man
Speaker 2 (12:12):
De achternaam is inderdaad een tikkeltje ironisch voor dit verhaal.
Maar wolven in de omgeving waar Marloes woont zijn niet
nieuw voor haar. Ze heeft een concreet beeld bij wolven
in haar omgeving.
Speaker 5 (12:26):
Ik heb altijd een concreet beeld van hem gehad. En
met altijd bedoel ik sinds hij hier is en enige
populatie heeft gevormd... is hij voor mij altijd een concrete
aanwezigheid geweest en nooit een abstract begrip. Dus ik heb
altijd gezegd, er zijn hier wolven, ze zijn hier en
(12:47):
ze zitten om de hoek. Ik heb dat ook gewoon
altijd benoemd. En ook met name toen drie maanden geleden...
mijn tweede blinde geleidehond kwam, Toto... heb ik dat ook
heel bewust tegen de geleidehondentrainer gezegd. Ik wilde het daar
wel over hebben. Over de wolf. Want hij is hier
(13:11):
en hij zit om de hoek. En ik kan daar
niet omheen... En ik merk wel dat andere mensen dat
wel een beetje proberen. De struisvogelpolitiek. Ja, je kop in zand.
Maar ja, zo zit ik niet in elkaar. Dus ik
heb het daar echt met hem over gehad. Mijn hond
(13:35):
is alles. Mijn hond zorgt ervoor dat ik zonder ongelukken
van A naar B kom. En eh... Dat dat ook
nog eens met een redelijke snelheid gaat. In tegenstelling tot
de tastok. Want dan loop je echt een stuk langzamer.
(13:55):
En het kost veel meer energie. Omdat je met een
tastok knal je als het ware van het ene obstakel
naar het andere. En een hond leidt je eromheen. Dus
het gaat allemaal veel soepeler.
Speaker 2 (14:13):
Marloes woont in Ermelo, vlak naast het terrein van Bartimaeus.
Een opleidingsinstelling voor mensen die blind of slechtziend zijn. Dit
terrein van Bartimaeus ziet eruit als een soort park
Speaker 5 (14:24):
Met veel groen en wat bomen en een brede sloot
met wat bruggetjes eroverheen. En veel bankjes. En daar staan
wat gebouwen op van Bartimaeus. En in het midden van
het park ligt een breed... kaarsrecht voetpad wij noemen dat,
(14:46):
mijn man en ik noemen het ook wel gekscherend de
blindensnelweg want er staat in het midden van dat voetpad
staat een open buizenconstructie, horizontaal zodat je dat kunt vasthouden
een geleide buis als het ware dus je kunt je
(15:07):
wel links als rechts lopen dus het lijkt een beetje
een tweebaansweg voor blinden Met veel geleide lijnen, noppen tegels
en alles. Dus het is heel toegankelijk
Speaker 2 (15:22):
Dit is de plek waar het om gaat. Op slechts
een steenworp afstand van de voordeur van Marloes. Ik ga
op pad met Kees Barneveld, faunabeheerder van de gemeente Ermelo...
voor een situatieschets ter plaatse.
Speaker 7 (15:34):
Het terrein van Viventra is een gedeelte wat bij Bartimaeus hoort,
waar blinde en slechtziende mensen wonen. Daarnaast staan hier verschillende
appartementen voor ouderen. Ik sta nu aan de zijde waar
een hele lange vijver ligt. Die vijver heeft als doel
eigenlijk als wateropvang van de appartementen die hier achter liggen
(15:59):
en waar heel veel eenden eigenlijk altijd gebruik van maken.
En dat is eigenlijk een beetje de oostzijde van waar
ik nu sta. Als we nou richting het Als we
naar de zuiden lopen, dan lopen we eigenlijk naar de geurteun.
Die geurteun heeft de gemeente speciaal daar aangelegd voor de
blinden en slechtzienden. Als ze daar in het voorjaar en
(16:22):
zomers lopen, dat toch de vele geuren van de bloemen
en heesters die er zijn, om die toch waar te nemen.
Aan de westzijde is nog een hele bosstrook. Die bosstrook
loopt tot aan de Groevenbeek College. Dat is een groot
college waar ongeveer 2.000 tot 3.000 leerlingen zitten. En waar ook de
(16:45):
voetbalvelden van DVS, een van de drie clubs van Ermelo, zijn.
En dan lopen we hier naar de noordzijde toe. En
daar is eigenlijk de richting, richting echt de bewoonde wereld
en dan richting het centrum.
Speaker 5 (17:07):
Dit terrein ligt pal naast de Groevenbeekse heide en het bos.
En de enige dat dit terrein daarvan scheidt is een fietspad.
Dus je bent zo op de hei
Speaker 2 (17:24):
Na de break. Het verhaal van Marloes
Speaker 6 (17:34):
Zometeen gaan we verder. Het verhaal van Marloes
Speaker 2 (17:44):
Het is zaterdag, 22 november. Het is een koude, maar droge dag.
En het is tijd om Toto uit te gaan laten
Speaker 5 (17:53):
Normaal gesproken laat mijn man ochtends vroeg en s'avonds laat
de hond uit. Want ik zei al, voor mij is
de wolf een concrete aanwezigheid. En ik vind het niet prettig.
Dus ik had al met mijn man afgesproken. Mijn man
is Sient en mijn man is twee meter lang. Dus
(18:15):
dat is toch wel iets anders dan ik. Dus die
doet het ochtends vroeg en avonds laat. Deze bewuste ochtend
was mijn man heel erg moe. Dus hij zei voor
die ene keer... Goh, zou jij het even willen doen...
(18:36):
Ik wil heel graag nog even doorslapen. Ik zeg, nou,
dat is goed. Dus toen ben ik gegaan. MUZIEK
Speaker 2 (19:05):
even voor mijn beeldvorming, jouw hond was aangeleind. Ja
Speaker 5 (19:09):
niet in tuig. Hij zat aan de lijn en ik
had mijn tastok. Ik liep met mijn tastok. Ik loop
met Toto over die blindensnelweg... dat brede betegelde voetpad... op
het terrein van Bartimaeus. En opeens begint mijn hond Toto
(19:32):
te grommen... En voor de goede orde, mijn hond gromt
niet naar andere honden. Mijn hond is uiterst sociaal. Dat
is zelfs een beetje zijn dingetje, want elke hond die
hij tegenkomt is een potentiële speelkameraad. Dus hij is heel
(19:55):
makkelijk met andere honden. Het is totaal niet dat hij
gaat grommen. Dus ik was gelijk op mijn kwiewieven, zeg maar.
En ik probeerde te kijken waar hij heen keek. Waar
hij heen gromde. En dat was dus richting dat bosje.
(20:18):
Dat kleine stukje bos. En toen zag ik daar wat bewegen.
En omdat het bewoog, zag ik het. En ik zag
het omdat het... Qua kleur afstak tegen het bos. Het
bos was heel gewoon zwart voor mij. En dit was
(20:40):
wat lichter getint. En het was groot. En daardoor kon
ik het zien. En de schrik sloeg mij eigenlijk gelijk
om het hart. Dus ik hoopte nog dat het een
loslopende hond was. Dus ik riep gelijk van, is er
(21:03):
iemand bij? Hallo, is er iemand bij? Maar er was
gewoon geen mens. Er was niemand. Ik was helemaal alleen.
Ik was alleen met mijn hond. Dus ik probeer met
mijn hele kleine blikveldje en mijn wazengezicht... dat beest in
(21:23):
mijn vizier te houden. En ik zie dat het vier
poten heeft... Een staart en rechtopstaande oren. Want die staken
af tegen dat bos, zeg maar. Daardoor kon ik het zien.
En ik kon zien dat het beest onze richting uitliep.
(21:47):
En ik kon zien dat zijn kop, omdat ik die
oren zag, naar ons toegericht was. Dus... Hij had interesse
in ons. Honderd procent. Zeker. En hij rende heen en weer.
(22:07):
Onze kant uit en dan weer een stukje terug en
dan weer een stukje heen. Terwijl hij naar ons bleef kijken. En... Ja,
ik schrok me te pletten. En ik dacht gelijk... Oh,
dat is hem. En... Ja, nou ja, er was geen
(22:28):
mens bij. Ik dacht nog, nou, wild zwijn. Nee, geen
wild zwijn. Nou, hert. Nee, geen hert. Ja, het is
gewoon een wolf. Ik begon heel erg te trillen. Ja,
je lichaam geeft gewoon een reactie. Daar kun je echt
(22:52):
niks aan doen. Dus ik begon heel erg te trillen
en ik begon te huilen. echt paniekerig te huilen. Dus
ik trok mijn hond natuurlijk heel kort aan de lijn
helemaal tegen me aan, tegen mijn kuiten. Ik drukte hem
tegen mijn kuiten aan. Hij stond tussen mij, ik stond
(23:15):
tussen het beest en de hond in. Dus mijn hond
achter mij tegen mijn kuiten, zeg maar. En ja, ik
huilde en Want ik was me op dat moment zo
ontzettend goed ervan bewust. Dit beest heeft één seconde nodig
(23:42):
om de afstand tussen hem en mij, dat was nou
zes tot acht meter, gok ik, één seconde om die
afstand te overbruggen. Hij heeft Een nanoseconde nodig om zijn
kaken om de keel van mijn hond te leggen. Hij
klapt ze dicht en het is klaar. En... Ja, ik
(24:05):
was me daar zo goed van bewust. Je bent zo kwetsbaar.
En je weet gewoon, dit beest is sneller en sterker
dan ik ben. Ja, dus... Ik probeerde natuurlijk achteruit te lopen,
want ik weet precies, ik heb het ook allemaal gelezen.
(24:25):
Dus ik weet, wat moet je doen als je een
wolf ziet? Hond kort, achteruit lopen, groot maken, gebaren, herrie.
Maar ja, dat achteruit lopen, dat sloeg nergens op. Want
ik wist gewoon, dat beest is zo snel. Ja, dan
kun je wel achteruit gaan lopen. Dus wat ik toen
(24:48):
gedaan heb, is ik heb mijn tastok, zo'n lange tastok
met een jumbo rollerbal, bij alle blinden wel bekend, heb
ik heel hoog opgeheven en keihard op de grond laten knallen.
Richting dat beest. En... Dat heb ik gewoon een aantal
(25:10):
keer gedaan. Bam, bam. Heel hard met die stok op
die tegels van het voetpad. Ik had een telefoon bij
me en ik wilde mijn man bellen. Dus op de
(25:30):
een of andere manier lukte het met mijn andere hand
om mijn telefoon te pakken. Maar je zult zien, net
op dat moment werkt je voice-over niet naar boven. Dus
ik moest mijn kleine blikveldje voor een moment verplaatsen van
(25:55):
dat beest naar mijn telefoon. Om mijn man te kunnen bellen.
En dat was een ontzettend eng moment. Want je moet
het doen. Wat moet je anders? Dus ik heb mijn
blik verplaatst van dat beest naar de telefoon. En ik
(26:19):
heb mijn man gebeld. Nou, ik had maar twee woorden nodig.
Kom hier. En hij wist het al. Dus... Hij wist
gelukkig ook waar ik was. En hij was gelukkig ook
al uit bed gegaan om koffie te maken. Dus hij
kwam eraan. En toen keek ik weer op. En toen
(26:41):
was hij weg. En ik wist gelijk dat hij ook
echt weg was. Dus dat hij niet achter me stond
of ergens anders. Op de een of andere manier wist
ik dat hij weg was. De lucht was weer gewoon
de lucht en het gras was weer gewoon het gras.
(27:05):
En het was net alsof het niet was gebeurd. Maar
mijn hond heeft op hem gereageerd. Dus het is geen
luchtspiegeling voor mij. Toen kwam mijn man eraan, dus die
heeft hem niet gezien. Maar die heeft ook gezien dat
er dus inderdaad ook echt geen mensen waren... En die
(27:28):
heeft mij aan de hand meegenomen. Hond in zijn ene hand,
ik in de andere hand. En ik was helemaal stijf.
Mijn hele lichaam was helemaal stijf
Speaker 2 (27:42):
Dat is dus het verhaal van Marloes?
Speaker 3 (27:45):
Ja. Ik had het al gehoord en toch vind ik
het weer heftig
Speaker 2 (27:51):
Wat vind je er heftig aan
Speaker 3 (27:54):
Nou, hoe ze het beleefd heeft... Ja, dat je zo
machteloos daar staat en niets kan doen. En ik kan
me zo voorstellen dat je op dat moment, als je
telefoon ook nog eens een keer niet doet wat hij
moet doen, dat je op dat moment echt even zo
staat van ja, ik moet dus even naar die telefoon kijken,
(28:16):
maar eigenlijk durf ik dat
Speaker 2 (28:17):
niet
Speaker 3 (28:19):
Ja, ik dacht echt wel... Het zal je toch maar overkomen.
Want ze heeft gelijk. Ik bedoel, voor hetzelfde geld gebruikt
die wolf dat moment om
Speaker 2 (28:32):
in
Speaker 3 (28:32):
twee sprongen bij haar hond te zijn en hem wel
te pakken.
Speaker 2 (28:36):
Dat is dus ook denk ik wat er door haar
heen ging op dat moment. Zeker,
Speaker 3 (28:39):
dat voel je ook aan alles.
Speaker 2 (28:42):
Ik vind dat zij het heel mooi uitlegt. Ik heb
een beetje het gevoel dat ik aan haar stond ofzo.
Ik had de rilling al van mijn lijf. Ik snap
goed wat je bedoelt. Wat interessant was. Zij woont natuurlijk
(29:06):
in Ermelo. Na de hand van dit verhaal heeft zij
een aantal mensen ingelicht. Een aantal vrienden van haar. Maar
ook de geleiderhondenschool waar Zara geleiderhond vandaan heeft. Stichting DC
en geleiderhonden. En wat fijn is, is dat zij eigenlijk
door haar vrienden, maar ook door Pieter Jan Blok van DCN,
(29:27):
meteen geloofd werd. Ze heeft ook melding gedaan bij het
wolvenmeldpunt van bij 12. Maar eigenlijk bleef ik daar een beetje bij.
Want ja, waarom zou je het melden? Wie gelooft er
nou een ontmoeting met een wolf van iemand die... Die
bijna niks ziet. Exact. En ja, dat is ingewikkeld. Maar
(29:49):
dit was voor de dag in Ermelo dat al die
filmpjes verschenen. Want dat was op woensdag 26 november
Speaker 3 (29:59):
Berichten over Wolf in de tuin van de kinderdagverblijf. Wolf
bij het spoor. Ja, en dan denk je wel echt
van wat is hier? En ik wist toen dus nog
niet van dit verhaal. En ik dacht wel, o jongens,
dit gaat toch echt een keer helemaal verkeerd
Speaker 5 (30:18):
daar
Speaker 2 (30:18):
Ja. Nou, dat was ook wat Marloes dacht.
Speaker 5 (30:21):
Toen dacht ik, dan wordt de kans wel heel aannemelijk.
Dat het daadwerkelijk een wolf was. Dus toen heb ik
op die donderdagochtend in alle vroegte. Ik lag een beetje wakker.
Ik denk, ik ga toch maar even de gemeente mailen.
Maar toen heb ik een mail gestuurd aan de gemeente Ermelo.
(30:44):
Gelijk ingedekt natuurlijk. Ik weet het niet zeker. Ik ben slechtziend.
En ik heb het niet eerder gemeld, want ja, door
mijn slechtziendheid kan het goed zijn dat ik helemaal niet
serieus vernomen word. Maar ik denk dat ik er ook
een gezien heb. En ik heb dus verteld, het verhaaltje
(31:05):
een beetje verteld, opgeschreven en gemaild op de donderdag. En
toen werd ik op donderdagochtend een paar uur later gebeld
door de gemeente. Een mevrouw van afdeling openbare orde en veiligheid.
Die belde mij op en die zei van oh je
zult wel geschrokken zijn. Ja natuurlijk. En toen dekte ik
(31:30):
me weer gelijk in van ja ik ben slechtziend. Ik
weet het niet honderd procent zeker. En toen zei zij
mevrouw wij gaan er vanuit het was een wolf.
Speaker 2 (31:42):
Wij snappen de twijfel bij Marloes goed om deze melding
te doen. In een tijd waarin beeldbewijzen enorm belangrijk zijn...
is het moeilijk om geloofwaardig te zijn. Zeker als je
niets of weinig ziet. Het is daarom fijn dat de
gemeente Ermelo haar melding serieus neemt. Wij spraken onder meer
burgemeester Hans van Dalen van de gemeente Ermelo
Speaker 8 (32:02):
Ik kende het verhaal nog niet, maar ik schrik er
wel van, moet ik zeggen. Wij hebben natuurlijk ook veel
contact met mensen... Uit de wereld van Bartimaeus. Mensen met
een visuele beperking. En we hebben ook in het kader
van de wolf. Hebben we daar ook al contact over gehad.
En is het ook duidelijk geworden. Dat juist voor deze doelgroep.
(32:26):
Het een extra heftige situatie kan zijn. Op het moment
dat er opeens een wolf opduikt. Met Pieter Jan Blok
van stichting DCN Geleidehonden.
Speaker 9 (32:35):
Dat verandert toch wel een beetje je beeld op... wat
voor risico's lopen mijn cliënten en mijn honden. Het confronteert
je er wel mee. Carolien Dankaerts van
Speaker 2 (32:48):
de themagroep Geleidehonden van de Oogvereniging
Speaker 4 (32:51):
Dat het heel zorgwekkend is dat dit gebeurd is. Zeker
in Ermelo, een dorp waar notabene een locatie van Bartineus is...
Mede daardoor meer mensen met een visuele beperking en een
blinde geleidehond wonen. En zelfs op een parkje naast de woningen.
Dat betekent dat die wolf gewoon echt het bewonergebied in
geweest is. Ja, je moet er niet aan denken dat
(33:13):
jij daar met je geleidehond loopt. En dat je oog
in oog komt staan met een wolf zoals Maroes is overkomen.
Speaker 2 (33:18):
Gedeporteerde
Speaker 10 (33:19):
Harald Soet van de provincie Gelderland. Ja, dat zijn natuurlijk
ook voorvallen waar wij al voor gevreesd hebben. Dat dit
zou gaan gebeuren.
Speaker 2 (33:28):
En we spreken faunabeheerder
Speaker 7 (33:29):
van de gemeente Ermelo, Kees Barneveld. Dit verhaal is voor
mij ook helemaal onbekend. Vorig jaar is wel hetzelfde een
keer voorgevallen daarop. Alleen die mevrouw heeft daarna niet meer
op ons gereageerd. Wat jammer is eigenlijk, omdat je dan
verder kan opschakelen om te kijken wat kunnen we doen.
En dit was het moment
Speaker 2 (33:47):
waarop ik dacht
er zit zoveel meer achter. En dat hoor je in
de volgende aflevering
Speaker 6 (33:56):
Dit was... Geleidewolf, een podcast door Sandra Groeneveld en Ferry Molenaar.
Volg Geleidewolf via Facebook of Instagram of kijk voor meer
informatie op geleidewolf.nl
Waar we het vandaag niet over gaan hebben. Zullen we
daar eens mee beginnen
Speaker 3 (00:07):
Ja, is goed.
Speaker 2 (00:09):
Bram
Speaker 3 (00:10):
Ja, dat is voor een andere keer
Speaker 2 (00:13):
Of misschien wel niet meer.
Speaker 3 (00:15):
Dat kan ook. Maar dan moeten we toch op z'n
minst wel vermelden... dat we het nooit meer over hem
gaan hebben
Speaker 2 (00:19):
Waar we het vandaag wel over gaan hebben... is eigenlijk
de reden waarom we deze podcast... in moment 1 zijn begonnen.
En dat is alles te maken met geleidehonden en wolven.
Want wat nou... als jij... met je grijdehond een wolf tegenkomt.
Hoe zou jij je voelen, denk je
Speaker 3 (00:37):
Ja, ik denk dat ik niet blij word. Maar ja,
dat is natuurlijk net wat je zegt. Precies de reden
waarom dit zijn begonnen. Het moment dat ik in het
bos liep... en de dag daarna las dat daar een
wolf heeft gelopen... terwijl ik daar met onze honden aan
het wandelen was
Speaker 2 (00:53):
Ik vroeg Marloes ook hoe ze zich erbij voelde... en
zij zei het volgende...
Speaker 5 (00:59):
Het was ontzettend eng. Heel erg eng. En op dat
moment voelde ik me heel erg kwetsbaar. En misschien niet
zozeer dat ik het loodje zou leggen... maar wel dat
mijn hond het loodje zou leggen. En ik me vervolgens
(01:20):
getraumatiseerd verder moet. Maar ja... Qua enge momenten ben ik
wat gepokt en gemazeld in het leven. Maar dit was
wel een van de engste momenten
Speaker 2 (01:37):
Wat doet dit met jou als je dit hoort
Speaker 3 (01:39):
Ja, ik kreeg er wel een beetje kippenvel van toen
ik het de eerste keer hoorde. Ja. Dat je denkt, ja...
Het is gewoon afschuwelijk.
Speaker 2 (01:49):
Ja. Dit verhaal begon bij mij eigenlijk twee weken geleden.
Vandaag op de dag af. Ehm... Ik kreeg een appje
van Marloes. En die schreef, ik heb een ontmoeting gehad
met de Wolf. Misschien iets voor jullie podcast. En ik
had meteen zoiets, ik denk ja, dit is misschien wel
(02:10):
iets voor onze podcast. Maar hoe, wat, waar ben ik
mee te gaan bellen? Toen kreeg ik een verhaal te horen.
Toen dacht ik, what the fuck is hier gebeurd? En
toen ben ik, dat is nogmaals twee weken geleden, ben
ik begonnen aan een zoektocht die zoveel informatie heeft opgeleverd.
En dat is wat we in deze en de komende
twee afleveringen met je gaan delen. Want ik denk dat
(02:32):
we eindelijk iets in beweging hebben gekregen. Dat hopen we
ook echt. Zeker. We gaan praten met heel veel verschillende
mensen in deze drie afleveringen. In de eerste plaats dus Marloes,
die dit heeft meegemaakt. Zo meteen hoor je het hele verhaal.
Verder ga je horen de burgemeester van Ermelo, Hans van Dalen.
(02:52):
Een faunabeheerder. Kees Barneveld ga je horen. Jij bent vooral
langs geweest bij de provincie Gelderland. Zijn we al een
keertje eerder geweest. En tegen geweest in jouw geval bij
gedeporteerde Harald Soet. Ik kreeg bezoek van geleidehonden instructeur Pieter
Jan Blok... van de stichting Desi en geleidehonden. Dat is
de hondenschool waar Marloes haar hond vandaan heeft... En we
(03:15):
spraken met Carolien Dankaerts van de themagroep Geleidehonden van de Oogvereniging.
We hebben ze het hemd van het lijf gevraagd. En
je gaat hun reacties op deze situatie en op alle
vragen die wij daarna hadden horen in deze en de
komende twee afleveringen. En wie weet wat dat allemaal nog
meer losmaakt en wat voor info er boven water komt.
(03:37):
En ik heb een kans gehad waarvan ik weet dat
jij stiekem een beetje jaloers op bent
Speaker 3 (03:42):
Ja.
Speaker 2 (03:43):
Ik heb een wolf gevoeld.
Speaker 3 (03:44):
Hij mocht een wolf voelen. En eigenlijk was het plan
dat ik dat ook nog ging doen. Ja, tot dus
het vervelende... Nee hoor. Agenda technische
Speaker 2 (03:54):
dingetjes. Dat Agenda
Speaker 3 (03:54):
technische dingetje kwam. Dat Deerzoet echt alleen nog maar op
diezelfde donderdagochtend beschikbaar was. Omdat hij deze week in het
buitenland zat. Dus toen ging mijn reis niet naar Ermelo. Nee.
Maar naar Arnhem.
Speaker 2 (04:08):
Ik heb hem dus wel gevoeld. Zometeen ga ik je
meer vertellen over mijn ervaring. Voordat we beginnen wil ik
heel graag nog één ding kwijt. En dat is dat
ik hier twee weken mee aan het werk geweest ben.
Twee weken waarin ik andere dingen had kunnen doen. Ik
heb het met plezier gedaan. Ik heb ontzettend veel ontdekt.
Heel veel leuke mensen ontmoet. Maar als je deze zoektocht
(04:29):
naar antwoorden wil helpen. Steun ons dan met een donatie.
Word vriend of koop één van onze fantastische hoodies. In
alle kleuren van de regenboog. Mag ook. Precies. Dat kan
via geleidewolf.nl slash winkel. Ben je er klaar voor?
Speaker 6 (04:46):
Door Sandra Groeneveld en Ferry Molenaar is dit Geleidewolf.
Speaker 2 (05:14):
Welkom bij deze speciale aflevering van Geleidewolf, waarbij we gaan
luisteren naar het verhaal van Marloes. Zij is zeer slechtziend
en kwam met haar geleidehond een wolf tegen. Maar voordat
we naar dat verhaal gaan luisteren, dacht ik het is
misschien boeiend om even een stukje beeldvorming te doen.
Speaker 3 (05:31):
Ik
Speaker 2 (05:32):
zei het net al even, ik heb een opgezette wolf
gevoeld
En ik heb mijn eerste reactie vastgelegd. En ik dacht voordat...
Ik je die ga laten horen. Vind ik het fijn
om even wat achtergrond. Infocontext. Aan je mee te geven.
Deze wolf staat. In Ermelo. Op het gemeentehuis. Het huis
(05:53):
van Ermelo. En daar hebben ze een kamer. Voor het college.
Daar vergadert dus het college. En dan hebben ze aan.
Alle kanten van die ruimte, of in ieder geval een
aantal kanten, hebben ze ramen. Je kan naar buiten kijken,
naar de tuin. Je kan ook naar binnen kijken. En
naar binnen, dan bedoel ik dat je kan kijken naar
(06:15):
de ruimte... waar jij als gewone inwoner van Ermelo langs
kan komen... om je identiteitskaart of paspoort of rijbewijs op
te halen. Dus dan kijk je, als je daar bent,
kijk je die collegekamer in. En dan zie je... Een
opgezette wolf. Kan je gewoon naar kijken. Ik stond niet
(06:37):
aan die kant van de ruit. Ik stond in de collegekamer.
En ik kon dus even voelen aan deze wolf. En
dat ging ongeveer
Speaker 7 (06:48):
zo. Eén meter voor je is die
Speaker 2 (06:50):
Staat die op de
Speaker 7 (06:50):
grond of hoe
Speaker 2 (06:51):
staat die? Hij staat op de grond.
Speaker 7 (06:52):
Iets voorover met je handschap. Iets naar voren. Daar. Dat
is zijn middenlijf.
Speaker 2 (06:56):
Rechts is zijn kop. Oh, hij kijkt naar buiten. Ja, precies. Oké,
dit zijn nog wel serieuze puntoren. Dit bevestigt eigenlijk een
beetje wat ik in mijn hoofd had. Qua hoe hij voelt,
zou het je hond kunnen zijn. Ik had hem wat
ranker verwacht
denk ik. Maar het voelt echt als hond. En dan
(07:20):
denk ik, ja, dan ben ik ook een soort van...
Dan denk ik, ja, dan ben ik niet onder de indruk.
Want ergens voelt het heel vertrouwd of zo.
Speaker 5 (07:26):
Ja,
Speaker 2 (07:26):
dat snap
Speaker 7 (07:29):
ik wel.
Speaker 2 (07:31):
En... Dan voelt het ook niet zo imposant of zo. Ja,
dat is het enige waar je echt denkt... Oh ja,
met de stand van de oren en de brede kop.
En dan denk ik, nee, dit is geen... Dit is
geen hond. Dit is echt, echt... Wolf. Het klinkt heel stom.
(07:51):
Ik had verwacht dat het meer zou
Speaker 7 (07:53):
doen
Speaker 2 (07:56):
Het deed dus niet zoveel met me. Ik heb er
heel erg naar uitgekeken. Gedacht van, oh, dan ga ik
een wolf voelen. En dan heb ik daar een bepaald
idee bij. Was niet zo
Speaker 3 (08:07):
Nee
Speaker 2 (08:10):
Ik stond daarnaast. Het beest had lang haar. Dunne vacht.
Zat in zijn zomervacht. En het had mijn hond kunnen zijn.
Zo voelde het.
Speaker 3 (08:18):
Ja. En de oren waren toch meer puntig dan je
Speaker 2 (08:23):
ook had verwacht, denk ik. Het hadden de oren van
jouw hond kunnen zijn. Ja, precies. Ze waren wel iets groter.
Een
Speaker 3 (08:30):
ginger heeft al van die grote oren
Speaker 2 (08:31):
Ja, deze waren breder. Ze waren net zo lang, maar breder,
denk ik. En dan sta je daar dus naast. En...
Kees Barneveld, die je later in deze aflevering nog gaat horen,
die stond er ook bij. En die zegt op een
gegeven moment heel rustig tegen mij. Die zegt, ja, dit beest, GW3425M,
(08:53):
heeft 55 schapen gedood. En waarschijnlijk nog meer, maar er is
iets misgegaan met het DNA-onderzoek. Dus we weten het niet.
Het zouden er ook wel 90 kunnen zijn. Het kunnen er 110 zijn.
Ze weten het niet. En dan sta je naast het beest.
Ik had mijn hand op zijn rug liggen en ik denk, jij?
Zoveel schapen. Dit kan niet. Het voelde heel onwerkelijk.
Speaker 3 (09:16):
Dat
Speaker 2 (09:17):
snap ik. Ik weet niet zo goed hoe ik dat
moet uitleggen. Ik had een groot monster verwacht. Maar dat
was niet zo. En dat was
Speaker 3 (09:28):
het niet.
Speaker 2 (09:29):
Nee. En eerlijk, ik stond daarnaast mezelf af te vragen.
Wat zou ik doen als ik zo'n beest had tegengekomen?
En ik kon eigenlijk maar met één ding antwoorden. Ik
denk niet eens dat ik het door zou hebben
Speaker 3 (09:45):
Nee.
Speaker 2 (09:45):
Qua grootte en zo is het eigenlijk gewoon een hond
Speaker 3 (09:50):
Ja, behalve dat er geen baasje naast loopt.
Speaker 2 (09:55):
Heb jij nou... Is er iets anders aan jouw beeld
bijvoorbeeld nu
Speaker 3 (10:00):
Nee. Ik heb altijd het gevoel gehad dat mijn Jones
wel in de buurt zou komen. Dat
Speaker 2 (10:06):
was jouw vorige glijdoet
Speaker 3 (10:09):
En dat...
Speaker 2 (10:11):
Ja, die heb ik dan nooit goed gezien. Anders had
ik het kunnen zeggen.
Speaker 3 (10:14):
Ja, maar als ik jouw beschrijving zo hoor, dan denk
ik dat Jones in zijn zomervacht wel enigszins in de
buurt komt van die wolf. Ik heb wel begrepen dat
die wolf echt enorme poten had. En dat, ja, Jones
had ook grote poten. Ja,
Speaker 2 (10:31):
en een korter staart had deze. Ja. Wij kunnen lang
nadenken over wat wij zouden doen... als we zo'n wolf
tegen zouden komen. Iemand die zo'n wolf dus echt is tegengekomen...
zonder het daadwerkelijk goed in alle details te kunnen zien...
maar genoeg te zien om zeker te weten dat het
een wolf was... dat is Marloes. Marloes is 49 jaar. Is
(10:53):
zeer slecht zien. Ziet met de ene oog nog 1%.
Andere oog nog 3%. Genoeg om schimmen en contouren te
kunnen zien... En daarnaast is zij doof. Zij heeft het
syndroom van Usher. Maar door implantaten kan zij... behoorlijk goed horen.
95% van de spraak... spraakherkenning. En sinds ze de implantaten heeft...
(11:13):
kan ze ook andere geluiden waarnemen. Zoals vogels, sleutels. Dus
ze is zich... best wel bewust van het geluid... om
zich heen. En daardoor kan zij ook... goed praten. Je
hoort aan de manier... waarop ze praat wel dat ze...
slechter hoort, maar... Nou, voor iemand die
Speaker 3 (11:33):
slechthorend is, praat ze
Speaker 2 (11:34):
echt heel goed. Ja, zeker. Echt heel goed. Ik ben
bij haar langs geweest... en zij heeft een hele leuke geleidehond...
waar ze straks zelf iets over gaat vertellen. Hartstikke leuk dier.
Kwam echt voor de kriebels en de aandacht. En ik
had lol. En zij, Marloes dus... heeft een hele toepasselijke... achternaam.
(11:56):
Ze heet namelijk...
Speaker 5 (11:58):
Schaap. Marloes Schaap. En ja, die grap is natuurlijk al
vele malen gemaakt. Ik moet extra oppassen voor de wolf.
Samen met mijn man
Speaker 2 (12:12):
De achternaam is inderdaad een tikkeltje ironisch voor dit verhaal.
Maar wolven in de omgeving waar Marloes woont zijn niet
nieuw voor haar. Ze heeft een concreet beeld bij wolven
in haar omgeving.
Speaker 5 (12:26):
Ik heb altijd een concreet beeld van hem gehad. En
met altijd bedoel ik sinds hij hier is en enige
populatie heeft gevormd... is hij voor mij altijd een concrete
aanwezigheid geweest en nooit een abstract begrip. Dus ik heb
altijd gezegd, er zijn hier wolven, ze zijn hier en
(12:47):
ze zitten om de hoek. Ik heb dat ook gewoon
altijd benoemd. En ook met name toen drie maanden geleden...
mijn tweede blinde geleidehond kwam, Toto... heb ik dat ook
heel bewust tegen de geleidehondentrainer gezegd. Ik wilde het daar
wel over hebben. Over de wolf. Want hij is hier
(13:11):
en hij zit om de hoek. En ik kan daar
niet omheen... En ik merk wel dat andere mensen dat
wel een beetje proberen. De struisvogelpolitiek. Ja, je kop in zand.
Maar ja, zo zit ik niet in elkaar. Dus ik
heb het daar echt met hem over gehad. Mijn hond
(13:35):
is alles. Mijn hond zorgt ervoor dat ik zonder ongelukken
van A naar B kom. En eh... Dat dat ook
nog eens met een redelijke snelheid gaat. In tegenstelling tot
de tastok. Want dan loop je echt een stuk langzamer.
(13:55):
En het kost veel meer energie. Omdat je met een
tastok knal je als het ware van het ene obstakel
naar het andere. En een hond leidt je eromheen. Dus
het gaat allemaal veel soepeler.
Speaker 2 (14:13):
Marloes woont in Ermelo, vlak naast het terrein van Bartimaeus.
Een opleidingsinstelling voor mensen die blind of slechtziend zijn. Dit
terrein van Bartimaeus ziet eruit als een soort park
Speaker 5 (14:24):
Met veel groen en wat bomen en een brede sloot
met wat bruggetjes eroverheen. En veel bankjes. En daar staan
wat gebouwen op van Bartimaeus. En in het midden van
het park ligt een breed... kaarsrecht voetpad wij noemen dat,
(14:46):
mijn man en ik noemen het ook wel gekscherend de
blindensnelweg want er staat in het midden van dat voetpad
staat een open buizenconstructie, horizontaal zodat je dat kunt vasthouden
een geleide buis als het ware dus je kunt je
(15:07):
wel links als rechts lopen dus het lijkt een beetje
een tweebaansweg voor blinden Met veel geleide lijnen, noppen tegels
en alles. Dus het is heel toegankelijk
Speaker 2 (15:22):
Dit is de plek waar het om gaat. Op slechts
een steenworp afstand van de voordeur van Marloes. Ik ga
op pad met Kees Barneveld, faunabeheerder van de gemeente Ermelo...
voor een situatieschets ter plaatse.
Speaker 7 (15:34):
Het terrein van Viventra is een gedeelte wat bij Bartimaeus hoort,
waar blinde en slechtziende mensen wonen. Daarnaast staan hier verschillende
appartementen voor ouderen. Ik sta nu aan de zijde waar
een hele lange vijver ligt. Die vijver heeft als doel
eigenlijk als wateropvang van de appartementen die hier achter liggen
(15:59):
en waar heel veel eenden eigenlijk altijd gebruik van maken.
En dat is eigenlijk een beetje de oostzijde van waar
ik nu sta. Als we nou richting het Als we
naar de zuiden lopen, dan lopen we eigenlijk naar de geurteun.
Die geurteun heeft de gemeente speciaal daar aangelegd voor de
blinden en slechtzienden. Als ze daar in het voorjaar en
(16:22):
zomers lopen, dat toch de vele geuren van de bloemen
en heesters die er zijn, om die toch waar te nemen.
Aan de westzijde is nog een hele bosstrook. Die bosstrook
loopt tot aan de Groevenbeek College. Dat is een groot
college waar ongeveer 2.000 tot 3.000 leerlingen zitten. En waar ook de
(16:45):
voetbalvelden van DVS, een van de drie clubs van Ermelo, zijn.
En dan lopen we hier naar de noordzijde toe. En
daar is eigenlijk de richting, richting echt de bewoonde wereld
en dan richting het centrum.
Speaker 5 (17:07):
Dit terrein ligt pal naast de Groevenbeekse heide en het bos.
En de enige dat dit terrein daarvan scheidt is een fietspad.
Dus je bent zo op de hei
Speaker 2 (17:24):
Na de break. Het verhaal van Marloes
Speaker 6 (17:34):
Zometeen gaan we verder. Het verhaal van Marloes
Speaker 2 (17:44):
Het is zaterdag, 22 november. Het is een koude, maar droge dag.
En het is tijd om Toto uit te gaan laten
Speaker 5 (17:53):
Normaal gesproken laat mijn man ochtends vroeg en s'avonds laat
de hond uit. Want ik zei al, voor mij is
de wolf een concrete aanwezigheid. En ik vind het niet prettig.
Dus ik had al met mijn man afgesproken. Mijn man
is Sient en mijn man is twee meter lang. Dus
(18:15):
dat is toch wel iets anders dan ik. Dus die
doet het ochtends vroeg en avonds laat. Deze bewuste ochtend
was mijn man heel erg moe. Dus hij zei voor
die ene keer... Goh, zou jij het even willen doen...
(18:36):
Ik wil heel graag nog even doorslapen. Ik zeg, nou,
dat is goed. Dus toen ben ik gegaan. MUZIEK
Speaker 2 (19:05):
even voor mijn beeldvorming, jouw hond was aangeleind. Ja
Speaker 5 (19:09):
niet in tuig. Hij zat aan de lijn en ik
had mijn tastok. Ik liep met mijn tastok. Ik loop
met Toto over die blindensnelweg... dat brede betegelde voetpad... op
het terrein van Bartimaeus. En opeens begint mijn hond Toto
(19:32):
te grommen... En voor de goede orde, mijn hond gromt
niet naar andere honden. Mijn hond is uiterst sociaal. Dat
is zelfs een beetje zijn dingetje, want elke hond die
hij tegenkomt is een potentiële speelkameraad. Dus hij is heel
(19:55):
makkelijk met andere honden. Het is totaal niet dat hij
gaat grommen. Dus ik was gelijk op mijn kwiewieven, zeg maar.
En ik probeerde te kijken waar hij heen keek. Waar
hij heen gromde. En dat was dus richting dat bosje.
(20:18):
Dat kleine stukje bos. En toen zag ik daar wat bewegen.
En omdat het bewoog, zag ik het. En ik zag
het omdat het... Qua kleur afstak tegen het bos. Het
bos was heel gewoon zwart voor mij. En dit was
(20:40):
wat lichter getint. En het was groot. En daardoor kon
ik het zien. En de schrik sloeg mij eigenlijk gelijk
om het hart. Dus ik hoopte nog dat het een
loslopende hond was. Dus ik riep gelijk van, is er
(21:03):
iemand bij? Hallo, is er iemand bij? Maar er was
gewoon geen mens. Er was niemand. Ik was helemaal alleen.
Ik was alleen met mijn hond. Dus ik probeer met
mijn hele kleine blikveldje en mijn wazengezicht... dat beest in
(21:23):
mijn vizier te houden. En ik zie dat het vier
poten heeft... Een staart en rechtopstaande oren. Want die staken
af tegen dat bos, zeg maar. Daardoor kon ik het zien.
En ik kon zien dat het beest onze richting uitliep.
(21:47):
En ik kon zien dat zijn kop, omdat ik die
oren zag, naar ons toegericht was. Dus... Hij had interesse
in ons. Honderd procent. Zeker. En hij rende heen en weer.
(22:07):
Onze kant uit en dan weer een stukje terug en
dan weer een stukje heen. Terwijl hij naar ons bleef kijken. En... Ja,
ik schrok me te pletten. En ik dacht gelijk... Oh,
dat is hem. En... Ja, nou ja, er was geen
(22:28):
mens bij. Ik dacht nog, nou, wild zwijn. Nee, geen
wild zwijn. Nou, hert. Nee, geen hert. Ja, het is
gewoon een wolf. Ik begon heel erg te trillen. Ja,
je lichaam geeft gewoon een reactie. Daar kun je echt
(22:52):
niks aan doen. Dus ik begon heel erg te trillen
en ik begon te huilen. echt paniekerig te huilen. Dus
ik trok mijn hond natuurlijk heel kort aan de lijn
helemaal tegen me aan, tegen mijn kuiten. Ik drukte hem
tegen mijn kuiten aan. Hij stond tussen mij, ik stond
(23:15):
tussen het beest en de hond in. Dus mijn hond
achter mij tegen mijn kuiten, zeg maar. En ja, ik
huilde en Want ik was me op dat moment zo
ontzettend goed ervan bewust. Dit beest heeft één seconde nodig
(23:42):
om de afstand tussen hem en mij, dat was nou
zes tot acht meter, gok ik, één seconde om die
afstand te overbruggen. Hij heeft Een nanoseconde nodig om zijn
kaken om de keel van mijn hond te leggen. Hij
klapt ze dicht en het is klaar. En... Ja, ik
(24:05):
was me daar zo goed van bewust. Je bent zo kwetsbaar.
En je weet gewoon, dit beest is sneller en sterker
dan ik ben. Ja, dus... Ik probeerde natuurlijk achteruit te lopen,
want ik weet precies, ik heb het ook allemaal gelezen.
(24:25):
Dus ik weet, wat moet je doen als je een
wolf ziet? Hond kort, achteruit lopen, groot maken, gebaren, herrie.
Maar ja, dat achteruit lopen, dat sloeg nergens op. Want
ik wist gewoon, dat beest is zo snel. Ja, dan
kun je wel achteruit gaan lopen. Dus wat ik toen
(24:48):
gedaan heb, is ik heb mijn tastok, zo'n lange tastok
met een jumbo rollerbal, bij alle blinden wel bekend, heb
ik heel hoog opgeheven en keihard op de grond laten knallen.
Richting dat beest. En... Dat heb ik gewoon een aantal
(25:10):
keer gedaan. Bam, bam. Heel hard met die stok op
die tegels van het voetpad. Ik had een telefoon bij
me en ik wilde mijn man bellen. Dus op de
(25:30):
een of andere manier lukte het met mijn andere hand
om mijn telefoon te pakken. Maar je zult zien, net
op dat moment werkt je voice-over niet naar boven. Dus
ik moest mijn kleine blikveldje voor een moment verplaatsen van
(25:55):
dat beest naar mijn telefoon. Om mijn man te kunnen bellen.
En dat was een ontzettend eng moment. Want je moet
het doen. Wat moet je anders? Dus ik heb mijn
blik verplaatst van dat beest naar de telefoon. En ik
(26:19):
heb mijn man gebeld. Nou, ik had maar twee woorden nodig.
Kom hier. En hij wist het al. Dus... Hij wist
gelukkig ook waar ik was. En hij was gelukkig ook
al uit bed gegaan om koffie te maken. Dus hij
kwam eraan. En toen keek ik weer op. En toen
(26:41):
was hij weg. En ik wist gelijk dat hij ook
echt weg was. Dus dat hij niet achter me stond
of ergens anders. Op de een of andere manier wist
ik dat hij weg was. De lucht was weer gewoon
de lucht en het gras was weer gewoon het gras.
(27:05):
En het was net alsof het niet was gebeurd. Maar
mijn hond heeft op hem gereageerd. Dus het is geen
luchtspiegeling voor mij. Toen kwam mijn man eraan, dus die
heeft hem niet gezien. Maar die heeft ook gezien dat
er dus inderdaad ook echt geen mensen waren... En die
(27:28):
heeft mij aan de hand meegenomen. Hond in zijn ene hand,
ik in de andere hand. En ik was helemaal stijf.
Mijn hele lichaam was helemaal stijf
Speaker 2 (27:42):
Dat is dus het verhaal van Marloes?
Speaker 3 (27:45):
Ja. Ik had het al gehoord en toch vind ik
het weer heftig
Speaker 2 (27:51):
Wat vind je er heftig aan
Speaker 3 (27:54):
Nou, hoe ze het beleefd heeft... Ja, dat je zo
machteloos daar staat en niets kan doen. En ik kan
me zo voorstellen dat je op dat moment, als je
telefoon ook nog eens een keer niet doet wat hij
moet doen, dat je op dat moment echt even zo
staat van ja, ik moet dus even naar die telefoon kijken,
(28:16):
maar eigenlijk durf ik dat
Speaker 2 (28:17):
niet
Speaker 3 (28:19):
Ja, ik dacht echt wel... Het zal je toch maar overkomen.
Want ze heeft gelijk. Ik bedoel, voor hetzelfde geld gebruikt
die wolf dat moment om
Speaker 2 (28:32):
in
Speaker 3 (28:32):
twee sprongen bij haar hond te zijn en hem wel
te pakken.
Speaker 2 (28:36):
Dat is dus ook denk ik wat er door haar
heen ging op dat moment. Zeker,
Speaker 3 (28:39):
dat voel je ook aan alles.
Speaker 2 (28:42):
Ik vind dat zij het heel mooi uitlegt. Ik heb
een beetje het gevoel dat ik aan haar stond ofzo.
Ik had de rilling al van mijn lijf. Ik snap
goed wat je bedoelt. Wat interessant was. Zij woont natuurlijk
(29:06):
in Ermelo. Na de hand van dit verhaal heeft zij
een aantal mensen ingelicht. Een aantal vrienden van haar. Maar
ook de geleiderhondenschool waar Zara geleiderhond vandaan heeft. Stichting DC
en geleiderhonden. En wat fijn is, is dat zij eigenlijk
door haar vrienden, maar ook door Pieter Jan Blok van DCN,
(29:27):
meteen geloofd werd. Ze heeft ook melding gedaan bij het
wolvenmeldpunt van bij 12. Maar eigenlijk bleef ik daar een beetje bij.
Want ja, waarom zou je het melden? Wie gelooft er
nou een ontmoeting met een wolf van iemand die... Die
bijna niks ziet. Exact. En ja, dat is ingewikkeld. Maar
(29:49):
dit was voor de dag in Ermelo dat al die
filmpjes verschenen. Want dat was op woensdag 26 november
Speaker 3 (29:59):
Berichten over Wolf in de tuin van de kinderdagverblijf. Wolf
bij het spoor. Ja, en dan denk je wel echt
van wat is hier? En ik wist toen dus nog
niet van dit verhaal. En ik dacht wel, o jongens,
dit gaat toch echt een keer helemaal verkeerd
Speaker 5 (30:18):
daar
Speaker 2 (30:18):
Ja. Nou, dat was ook wat Marloes dacht.
Speaker 5 (30:21):
Toen dacht ik, dan wordt de kans wel heel aannemelijk.
Dat het daadwerkelijk een wolf was. Dus toen heb ik
op die donderdagochtend in alle vroegte. Ik lag een beetje wakker.
Ik denk, ik ga toch maar even de gemeente mailen.
Maar toen heb ik een mail gestuurd aan de gemeente Ermelo.
(30:44):
Gelijk ingedekt natuurlijk. Ik weet het niet zeker. Ik ben slechtziend.
En ik heb het niet eerder gemeld, want ja, door
mijn slechtziendheid kan het goed zijn dat ik helemaal niet
serieus vernomen word. Maar ik denk dat ik er ook
een gezien heb. En ik heb dus verteld, het verhaaltje
(31:05):
een beetje verteld, opgeschreven en gemaild op de donderdag. En
toen werd ik op donderdagochtend een paar uur later gebeld
door de gemeente. Een mevrouw van afdeling openbare orde en veiligheid.
Die belde mij op en die zei van oh je
zult wel geschrokken zijn. Ja natuurlijk. En toen dekte ik
(31:30):
me weer gelijk in van ja ik ben slechtziend. Ik
weet het niet honderd procent zeker. En toen zei zij
mevrouw wij gaan er vanuit het was een wolf.
Speaker 2 (31:42):
Wij snappen de twijfel bij Marloes goed om deze melding
te doen. In een tijd waarin beeldbewijzen enorm belangrijk zijn...
is het moeilijk om geloofwaardig te zijn. Zeker als je
niets of weinig ziet. Het is daarom fijn dat de
gemeente Ermelo haar melding serieus neemt. Wij spraken onder meer
burgemeester Hans van Dalen van de gemeente Ermelo
Speaker 8 (32:02):
Ik kende het verhaal nog niet, maar ik schrik er
wel van, moet ik zeggen. Wij hebben natuurlijk ook veel
contact met mensen... Uit de wereld van Bartimaeus. Mensen met
een visuele beperking. En we hebben ook in het kader
van de wolf. Hebben we daar ook al contact over gehad.
En is het ook duidelijk geworden. Dat juist voor deze doelgroep.
(32:26):
Het een extra heftige situatie kan zijn. Op het moment
dat er opeens een wolf opduikt. Met Pieter Jan Blok
van stichting DCN Geleidehonden.
Speaker 9 (32:35):
Dat verandert toch wel een beetje je beeld op... wat
voor risico's lopen mijn cliënten en mijn honden. Het confronteert
je er wel mee. Carolien Dankaerts van
Speaker 2 (32:48):
de themagroep Geleidehonden van de Oogvereniging
Speaker 4 (32:51):
Dat het heel zorgwekkend is dat dit gebeurd is. Zeker
in Ermelo, een dorp waar notabene een locatie van Bartineus is...
Mede daardoor meer mensen met een visuele beperking en een
blinde geleidehond wonen. En zelfs op een parkje naast de woningen.
Dat betekent dat die wolf gewoon echt het bewonergebied in
geweest is. Ja, je moet er niet aan denken dat
(33:13):
jij daar met je geleidehond loopt. En dat je oog
in oog komt staan met een wolf zoals Maroes is overkomen.
Speaker 2 (33:18):
Gedeporteerde
Speaker 10 (33:19):
Harald Soet van de provincie Gelderland. Ja, dat zijn natuurlijk
ook voorvallen waar wij al voor gevreesd hebben. Dat dit
zou gaan gebeuren.
Speaker 2 (33:28):
En we spreken faunabeheerder
Speaker 7 (33:29):
van de gemeente Ermelo, Kees Barneveld. Dit verhaal is voor
mij ook helemaal onbekend. Vorig jaar is wel hetzelfde een
keer voorgevallen daarop. Alleen die mevrouw heeft daarna niet meer
op ons gereageerd. Wat jammer is eigenlijk, omdat je dan
verder kan opschakelen om te kijken wat kunnen we doen.
En dit was het moment
Speaker 2 (33:47):
waarop ik dacht
er zit zoveel meer achter. En dat hoor je in
de volgende aflevering
Speaker 6 (33:56):
Dit was... Geleidewolf, een podcast door Sandra Groeneveld en Ferry Molenaar.
Volg Geleidewolf via Facebook of Instagram of kijk voor meer
informatie op geleidewolf.nl
Popular Podcasts
Stuff You Should Know
If you've ever wanted to know about champagne, satanism, the Stonewall Uprising, chaos theory, LSD, El Nino, true crime and Rosa Parks, then look no further. Josh and Chuck have you covered.
The Joe Rogan Experience
The official podcast of comedian Joe Rogan.
Two Guys, Five Rings: Matt, Bowen & The Olympics
Two Guys (Bowen Yang and Matt Rogers). Five Rings (you know, from the Olympics logo). One essential podcast for the 2026 Milan-Cortina Winter Olympics. Bowen Yang (SNL, Wicked) and Matt Rogers (Palm Royale, No Good Deed) of Las Culturistas are back for a second season of Two Guys, Five Rings, a collaboration with NBC Sports and iHeartRadio. In this 15-episode event, Bowen and Matt discuss the top storylines, obsess over Italian culture, and find out what really goes on in the Olympic Village.